posynodalna adhortacja apostolska
SACRAMENTUM CARITATIS
Ojca świętego BENEDYKTA XVI do biskupów do kapłanów i diakonów do zakonników i zakonnic oraz do wszystkich wiernych o eucharystii, źródle i szczycie życia i misji ościoła

Już wiele razy w ciągu tego Roku Świętego zachęcaliśmy Lud Boży, aby z radosną ochotą przyjmował łaskę Jubileuszu. Dobrze wiecie, że nasza zachęta z samej swej natury wzywa do wewnętrznej odnowy i do pojednania w Chrystusie. Chodzi o zbawienie ludzi, o pełne ich szczęście. Dlatego w tym czasie, kiedy na całym świecie wierni będą obchodzić przyjście Ducha Świętego, prosimy was, módlcie się do Niego o dar radości.

Czcigodnym braciom i umiłowanym synom pozdrowienie i błogosławieństwo apostolskie

1. Głoszenie Ewangelii ludziom naszych czasów, pełnym nadziei, ale również często nękanym lękiem i trwogą, należy uważać bez wątpienia za służbę świadczoną nie tylko społeczności chrześcijan, ale także całej ludzkości. Dlatego obowiązek umacniania braci – który otrzymaliśmy od Chrystusa Pana wraz z urzędem Następcy Piotra i który uważamy za naszą codzienną troskę, za program życia i działania oraz za pierwszorzędną cząstkę Naszego Pontyfikatu – wydaje się Nam o wiele wyższy i pilniejszy, gdy chodzi o umacnianie Naszych braci w dziele ewangelizacji, aby oni w tych niepewnych i burzliwych czasach wykonywali to dzieło z coraz większą miłością, gorliwością i radością.